os nenos do outono

Bisbal e Miley Cyrus

2010-04-10T13:22:00.003+01:00

O día que me enterei de que estos dous ían facer un dúo dixen: "¡¡cómo va facer estes un dúo por dios!! Non creo que quede ben..." e mira ti, que agora gústame moito a canción.
O malo que lle vexo, como ben dixo unha amiga miña, é que no videoclip parece que non se viron na vida. Pode que na realidade sí que se viran e se trataran e todo iso, pero no video non o demostran. Deberían facer polo menos unha escena xuntos. Así seguramente farían un mellor marketing.

A miña opinión.

VIAXE A LONDRES

2010-04-10T13:05:00.002+01:00

Aínda falta 1 mes e 5 días e eu xa estou tola por chegar e ver o palacio de Buckingham, o Big Ben, a London Tower, o Madame Tussauds, o Támese e os postos de fish and chips.
Teño ganas de chegar alí, pero tamén hai que considerar que o de falar inglés vai costar un pouquiño. Haberá que practicar. Poderíamos estar falando eu e miña nai na casa. Cambiar o galego polo inglés ata que viaxemos, o que pasa é que non quero que se me olvide o galego jeje

Bikiños

Cumpleanos da II Guerra Mundial

2009-09-09T23:06:00.003+01:00

Este mes, máis concretamente o 2 de setembro, cumplironse/cumplense 70 anos da II Guerra Mudial. Algunhas cadenas de televisión emiten documentais sobre esta serie de feitos cousa que me gusta moito pois son unha apasionada de todo o relacionado on esta terrible guerra.
Aínda con todo, o que máis me apena deses tempos non foi precisamente esta guerra senón o holocausto no que se mataron millón de persoas inocentes.
E concretando máis a persoa que máis me interesa é Annelies Marie Frank. Casi se podería dicir que foi a que máis me empurrou a que me gustase todo o relacionado con esta guerra. Ela, alemana de relixión xudía, tivo que emigrar pola chegada de Hitler ao poder, escondeuse coa invasión alemana en Holanda e aproximadamente un ano antes de acabar a segunda guerra mundial atopárona a ela e á súa familia e leváronos a un campo de concentración.
Tamén me apenan as bombas de Hiroshima e Nagasaki pero interésame máis o intento da extinción da raza xudía.

E con esta explicación digo: Sí ás diferentes razas,Non ao racismo. Ademais de: Sí á paz, Non á guerra.

A VIAXE

2009-07-02T12:17:00.002+01:00

Dentro de dous dias comenza a nosa viaxe. Eu estou desexando que sexa sabado, ou mellor, domingo, para estar paseando nas illas. Xa me tarda....

Verán si, clases non

2009-06-19T13:35:00.005+01:00

Que, xa me votabades de menos ¿¿ehh??
Pois volvín outra vez porque... ¡¡¡XA NON TEÑO MAIS CLASES!!!
Hoxe estou moi contenta aínda que na cara non se me note moito (é que aínda non mo creo). Despois dos 7 exames deta semana (sacados con bastante boa nota, aínda que está mal que o diga eu) estou feliz.
Agora que o verán está á volta da esquina xa se pode ir á praia, á piscina, tomar xeados... e sen ter que estar pendentes dos deberes. O único problema é que neste momento(na miña zona) non está moi bo tempo.
Espero que tod@s @s alumn@s galeg@s esten tan contentos coma min.

MANIFESTACION

2009-06-18T20:21:00.003+01:00

Onte participei en unha manifestación do meu sindicato contra a politica de recursos IN humanos da nosa empresa. Quixera pensar que vai valer de algo, pero a verdade e que os meus prexuicios en contra das manifestacions fainme ver as cousas negativas, e sinto que a hora e media de berros, pancartas, pasquines, megafonias e demais, non van facer que hoxe ou maña os meus compañeiros e mais eu poidamos traballar mellor, sen medo e ca cabeza alta.
O respeto dentro do traballo deberia ser un dereito basico, e non un motivo de loita. As persoas obteñen do seu traballo diñeiro, pero tamen poden obter outras cousas, coma relacions persoais, coñecementos, cultura, perspectivas de futuro (ilusions se o queredes). Pero si eliminamos todo isto, solo quedan os cartos, e con eles non se pagan os sufrimentos, as faltas de respeto, as amenazas. Os malos momentos dun traballo so se compensan cos bos momentos, non ca nomina, pero se non temos bos momentos...

VACACIONS

2009-06-08T19:41:00.003+01:00

Andamos a preparar as vacacions, os nenos, a tiamadrina e as nais (non sei para que queremos os homes...), e ainda que parece que o mundo se confabula contra os nosos planes, si non temos nada de novo, partiremos o catro de xullo cara a nosa independencia (moi americano me quedou esto). Vale, partiremos cara as illas, en busca de sol (lembrades o que e isto?) e de calor. A volta poñeremos algunha foto e contaremos as aventuras.
Cada vez que preparo unha viaxe pasame o mesmo, hai tantos sistios que ver que me patecen todos e non son quen de decidirme. Menos mal que este ano viña a cousa rodada...e vamos porquesi as canarias, que seria unha das miñas ultimas opcions de viaxe. E asi chego a misma conclusion que todos os anos: que mais dara a donde imos de viaxe, o importante e con quen se vai. Ningun sitio merece a pena sin a xente que o vive contigo.

NAIS E FILLAS

2009-05-13T19:59:00.000+01:00

Onte vin un video que me gustou moito. Creo que "cuspedepita" tera un enlace con el.
Fala de nais e fillas, do diferentes e iguales que somos.
Do orgullo que enche os corazons das nais o tamen o que medra nos das fillas.
De por que parte dos nosos meritos son de elas e da sua loita e o seu traballo.
Cando miro a miña nai sinto que ven de outro planeta, e o mesmo tempo vexo
que estamos tan cerca que as veces quero sair correndo.
Tantas veces me enfado con ela...e outras lembro o seu calorciño. O seu olor a curry,
a comino, especiado, a cociña.
E como as fillas de ese corto que vin, falo de ela chea de orgullo e de cariño.
Desde a distancia... que non me dan os kilometros, senon o feito de que no me podo
ver reflexada nos ollos das miñas fillas.

Saliendo de la invernacion

2009-04-22T20:12:00.002+01:00

por fin la "jefa" de este blog se ha decidido a salir de su invernacion, que yo conozco osos con mas actividad en invierno...
todos nos vamos desperezando y saliendo de nuestros escondrijos al ver de nuevo la luz de este fantastico sol que llena todos los rincones oscuros de nuestros corazones.
los colores vivos alegran de nuevo los paisajes y hasta los grillos se animan a canturrear alguna serenata.
que gustirrinin ¡¡¡¡

Volta

2009-04-17T22:01:00.004+01:00

Hoxe síntome ben. Estamos en primavera e aínda que chova vai facendo mellor tempo e iso fai que me sinta con máis enerxía. Ademais só faltan dous meses para finalizar as clases.
Nas vacacións estiven cos membros do clube. O único problema con dous de eles e que son un pouco (máis ben moi) reboltosos. Á fin e ao cabo paseino ben.
Ao longo destes días intentarei ir renovando o blog.

Ata a próxima entrada

os nenos da primavera

2009-04-09T19:52:00.002+01:00

Bueno, acabouse o inverno, os dias medran, as arbores estan froreadas, volve a luz ¡¡¡¡

Cuspe de pita: MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE

2009-02-13T18:52:00.000Z

Cuspe de pita: MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE

Grande palabra e esta: SOLIDARIEDADE.
Pero non por grande deixa de ser posible, nin certa. Non e un soño, e un obxetivo.
Ves con nos hacia el ?

Os vellos do grupo de "os nenos"

2009-01-28T17:51:00.003Z

Eu formo parte deste clube selecto que é "os nenos": os meus sobriños decidiron que merecia formar parte de isto e sintome ben orgullosa. Entre o membro mais novo do clube e o mais vello a diferencia de idade e de unos 30 anos, pero ainda asi, temos cousas en comun, este blog é unha de elas.
Como a miña sobriña, que e quen dirixe este "cotarro", anda algo liada con examenes, para que non pensedes que vos abandoamos, deixovos un saudo a todos os que entrades neste blog e deixades algun comentario.
Gracias por acompañarnos nesta viaxe.
eu son "atiamadrina"

Felices festas

2008-12-25T15:06:00.006Z

Deséxovos Bo Ano e Bo Nadal. Espero que o pasedes moi ben nestas datas.
Eu demomento non me queixo. O tempo non está mal (aínda que hai xeadas), teño familiares cerca de min... e ata pode que nos reunamos os membros do clube.
Estou bastante contenta nestas vacacións e iso que as cousas non sai´ron como eu pensaba.
Pasádeo ben e...

Ás persoas doutras relixións,simplemente, bo ano.

Como neva!!!!

2008-11-29T14:13:00.004Z

Hoxe pola mañá cando me levantei fun á cociña e mirei pola ventá... ¡ESTABA TODO NEVADO!
Nevou toda a santa mañá e aínda segue nevando.
Gústame moito que neve, o caso é que hoxe non me gusta moito. Queriá ir a Lugo para comprar un dos regalos de cumpleaños que me faltan con iña tía e púxoe a nevar.¡Que lle vamos facer!

Senderismo pola ferrería

2008-11-21T22:00:00.002Z

Antonte fun de excursión a facer senderismo.
·Primeiro fun ata o instituto.
·Collemos o autobús e foinos mal para chegar alí. Nun sitio tivemos que dar un xiro de case 360º.
·Chegamos á prai fluvial pena do inferno e seguimos a nosa camiñata.
·Tivemos que ir por barrancos moi altos e por camiños moi moi pequenos.
·En 1.30 h chegamos á ferrería onde descansamos un pouco xa andados 6 km. Comemos os bocadillos e as castañas e seguimos andando.
·Fomos ao lado do río ata a ponte colgante que une Galicia e Asturias. Nos estabamos en Asturias e ao outo lado a Fornaza xa en Galicia.
·Xa nos faltaba pouco para chegar aos autobuses e para marchar outra vez cara ao instituto.
·Subimos nos autobuses, marchamos e na vila subimos aos autobuses escolares para voltar á casa
Agora laiome polas maniotas que collín ese día. Pero dá igual. A cuestión e que o pasamos xenial.

Escritura do blog e renovacións

2008-10-26T12:39:00.003Z

Dende agora seguramente non escriba nin cambie moitas cousas(como xa se viu) xa que estamos en época escolar e teño bastantes deberes. Ademais, despois de facer os deberes estou moi cansa e non me apetece estar no ordenador.
Por tdo isto, disculpádeme se non escribo moito.

Día 29... ¡¡Non me acordei!!

2008-10-04T09:22:00.003+01:00

Cantemos todos:Cumpleanos feliz, cumpleanos feliz, desexámosche todos, cumpleanos feliz!
Preguntarédesvos, ¿e isto porque? Pois porque:
O día 29 de setembro non me acordei de poñer o cumple dun dos membros do club, o meu curmán Andrés que cumple 10 anos. Así que...
¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡FELIZ CUMPLE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ademais tamén foi o cumpleanos de Cusde de Pita o día 30. Así que outras...
¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡¡FELICIDADES!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Se queredes ver a tarta que ía poñer nesta entrada ide a http://completedeelite.blogspot.com/

Xa chegou o outono

2008-09-27T22:28:00.006+01:00

Pois mirade vou empezar por una adiviña en castelán que me deu o outro día a miña profe:

Ya se fue mi hermano
ya llega otra estación.
Los árboles ya sin hojas
mostrarán mi corazón.
Si no sabes ya mi nombre
piensa que to es en o.

Empeza o outono e con el a caída de folas, a choiva abundante,...

Espero que vos vaia ven no outono.

Fin de VACACIÓNS

2008-08-31T19:36:00.006+01:00

Xa se van acabando as vacacións e vai empezando o outono, o traballo, o cole,...
Eu a verdade non me podo queixar. Primeiro estiven na praia. Despois en Arxentina (como xa contei). Pra finalizar acabo de chegar da praia outra vez.
Espero que moita da xente que me escribides tamén o pasarades tan ben coma min.

Cheguei

2008-08-01T16:31:00.003+01:00

Xa hai algúns días que cheguei á terra a donde emigraban tantos e tantos galegos.
Estou moi contenta. Son a primeira da clase que marchou de vacacións fóra de Europa.Cando volva seguro que presumo de lo lindo na clase.
Por España espero que vaia todo ven; especialmente en Galicia.

Saúdos de unha galega en Arxentina

Pechado por vacacións

2008-07-22T19:33:00.003+01:00

¡Adeus...! Marcho ao outro lado do atlántico e ao hemisferio sur. A verdade é que estou nerviosísima e como di cuspe de pita "a miña cachola xa está subida no avión cruzando o atlántico".
Vou ver moita xente, dende os meus curmáns que xa viñeron a Galicia, ata xente que na miña vida falei con ela nin polo ordenador, nin por teléfono nin en persoa.
Cando volva xa poñerei algunhas fotos e xa saudarei a todos.

Despedidas para todos os meus lectores (excepción:arxentinos)

HSM 1,2,3

2008-07-05T19:13:00.003+01:00

Seguro que moitos dos que me visitan e que me deixan comentarios non saben que é HSM, HSM2 O HSM3. Pois ben, se mirades unha das antigas entradas veredes un vídeo no que aparece a protagonista. É unha película musical sobre uns rapaces que non se parecen moito. O que máis os une é a música.
Estes son os carteis das dúas películas ata agora presentadas aínda que vam facer outra "HSM3 LA GRADUACIÓN"

Hoxe quen queira ver a película 1 e que teña Disney Chanel pode vela ás 22:05/10:05

We are the champions

2008-07-01T10:32:00.015+01:00

Somos os campións.
O día 29 de Xuño de 2008 a selección española gañou a Alemaña (1-0) na final da Eurocopa.
Toda España se aledou moito cando soupo que fóramos os gañadores. Todo Madrid saíra á rúa saudar aos nosos xogadores e a todo o equipo que acompañaba.

A selección que saíu ao campo (faltan algúns):

Os mellores (non con moitísima diferenza):
Fernando torres "El Niño"

Casillas "San Casillas"

David Villa "El Guaje"

O seleccionador Luis Aragonés:

Noite de San Xoán, blog novo...

2008-06-23T22:06:00.006+01:00

Hoxe día 23 de Xuño fixen moitas cousas.
Para comezar erguinme cedo para ir a Lugo á casa dos meus curmáns (os que comparten blog comigo). Como sempre puxéronse rebezos (é dicir a facer o tonto).
A mediodía chegou Cuspe De Pita á que case todos coñezedes e agardamos ata que fora hora de ir buscar ao meu irmán.
Viñémonos para a casa e descansei un pouco (máis ben máis de un pouco).
Agora estou escribindo aquí.
Hoxe é o diá da noite de San Xoán pero non vou falar moito deso porque xa hai blogs e blogs falando desta noite. Que teñades doces soños.
Agora que recordo teño un blog novo que se chama animales. Está feito principalmente para, claro está, falar de animales. Meu curmán insistiu moito en amañalo xa que lle gustan moito os animais. Aquí deixo a dirección: http://animalesyace.blogspot.com/

Obra de teatro

2008-06-20T16:07:00.005+01:00

Escrita por Fina Casalderrey e inspirada en Castelao (creo).

Adiós

2008-06-20T14:20:00.002+01:00

Fin de curso. Xa non falta nada máis. Marcho e non volvo a ese colexio. Vou para o instituto.
Conto o que levo de día un pouco resumido. Primeiro ao chegar a clase (eu fun a última por motivos de autobús) estaban todos e xuntaran unhas mesas e compraran patacas gusanitos e refrescos. Tamén puxeran o regalo para a titora enriba da mesa. Mentres que non chegaba as mIñas compis aclaráronme todo.
Chegou a titora e estabamos nun recuncho da clase todos amontonados e ríndonos coma tolos mentres nos faciá unha chea de preguntas. Cando paramos de rir achegámonos a ela que estaba abrindo o regalo. Unha marabillosa placa de cristal coa nosa foto no centro. Tamén lle regalamos unha rosa e díxonos que deixáramos a comida para despois. Ademais había unha panacarta que poñía: "siempre te recordaremos"
Fomos cambiarnos porque tiñamos que interpretar dúas obriñas de Fina Casalderrey (creo que se escribe así). Eu iba de señorita rica de luto porque me morrera a cadela. (escribirei a obra despois).
Logo fomos tomar uns pinchos feitos pola A.P.A (Asociación de Pais de Alumnos)
Máis tarde fomos por unhas rosas para as profesoras que nos deran clase en todo o noso percorrido (ás que marcharon non lle as entregamos lóxicamente). Unha das profes era xefa de estudios e estaba falando con inspección. ¡Xa pensaramos que se lle pegara o teléfono á orella! ¡JAJAJAJAJAJA!
Fomos ao último recreo no colexio.
Celebramos o fin de curso e déronnos as notas. SB,SB,SB,... O QUE SAQUEI EU (SB=Sobresaliente).
E así acabou todo.

Época de exames e... ¡premio!

2008-06-11T18:11:00.004+01:00

Estou de exames ata as narices e iso que aínda só tiven 3 e fáltanme 4. Aínda que a miña titora fíxonos un regalo a todos os da clase. Quitounos nada máis e nada menos que o exame de Coñecemento do Medio, ¡iso si que é un regalazo!
Ademais dos exames temos sorpresas para as profesoras e unha comida por planificar (celebramos xa que non pensamos volver ao colexio senón que sexamos profes) entón temos moito que facer.
Espero que os que me visitedes busquedes en calquera periódico de hoxe (mércores 11 de xuño) á nosa xa famosísima Viviana Catrillón (non leva faltas de ortografía e que se escribe así) que gañou o 1º premio de debuxo e lema de transplantes de órganos a nivel galego. Aledoume moito cando me enteri porque é unha das miñas mellores amigas.
Tivo moita sorte porque gañar entre moitos galegos participando... Bueno vamos dicir o premio pra crear un pouco de envidia. O colexio gastou 2000 € en material informático, deportivo e libros; entregáronlle unha placa á nosa titora; Viviana levou un portátil para a súa casa. ¿¡A que dá envexa!? ¡ E por riba ela non o vai poder disfrutar moito porque vai pasar para o instituto.

Espero que busquedes.

Xuntanza de blogueiros

2008-06-03T21:44:00.003+01:00

Creo que xa é un pouco tarde para poñer algo sobre esta xuntanza pero vou poñer algo.
O outro día (concretamente o sábado) xuntámonos un grupiño de blogueiros en Agolada (Pontevedra).
Primeiro, unha banda de Agolada, tocou unhas pezas.
Logo estivemos pola vila para que nos explicaran cousas sobre ela. Dirixímonos aos pendellos para que o resto de blogueiros se presentaran.
Despois camiñaron ata o retaurante (nós fomos en coche)para ir comer.
Pasaron 2 horas e paseamos polo sobreiral do arnego. ¡ Incluso houbo unha persoa que iba con muletas! ¡ e iso que había que pasar por enriba dalgunhas pedras.
Camiñamos, camiñamos e camiñamos ata chegar ao autobús.
Máis tarde volvemos aos pendellos onde cantou Maruxa de Fuxan os Ventos, tocou a zanfonista e tocaron unhas rapazas a guitarra e a viola (eu daquela xa estaba cansa así que non me enterei de moito)
Marchamos porque a viaxe duraba unhas 2 horas.
E AQUÍ ACABA TODO.

México e América

2008-05-30T20:14:00.002+01:00

GALEGO
Grazas, digo grazas ao segundo país de onde máis visitas recibo.
Moitas grazas a todos os mexicanos visitantes do meu blog.
Ademais América é o continente dende onde máis me visitan incluso os estadounidenses que falan inglés visitan este blog.
Ata outro día

CASTELLANO
Gracias, digo gracias al segundo país de dónde más visitas recibo.
Muchas gracias a todos los mexicanos visitantes de mi blog.
Además América es el continente desde dónde más me visitan incluso los estadounidenses que hablan inglés visitan este blog.
Hasta otro día

ENGLISH
Thanks, I say thanks to the second country from where more visits receipt. Thank you very much to all the Mexican visitors of my blog. In addition America is the continent from where they visit to me more, the inhabitants of U.S.A. who speak English, even visit this blog.
Until another day

Grazas

2008-05-20T20:36:00.004+01:00

Hola amigos. Hoxe 20 de maio, estou algo ¡bueno! Pero dá igual.
Xa vexo que me visita moito a xente ¡qué ben! Aínda que non creo que saibades todos os que me visitades o que digo. Ya que tengo todo en GALLEGO. Por iso non creo que poidades traducir ou saber. Pero non a todos vos pasa iso, porque os galego tamén visitan os nenos da primavera.
Hoxe fun dar un paseo que meu querido can Copi. Aquí vai unha foto.

Cincitas

2008-05-10T12:36:00.002+01:00

Hoxe é 10 de maio. Fai un tempo terrible. Chove, chove, e chove aínda que só hai dous días podíase andar con manga corta.
Meu irmán e máis eu fomos á vila ver que tiña cinzas, a gata de papá.
Ao final o único que nos dixeron foi que igual tiña cataratas ou que era xenético. Tamén nos dixeron que a viramos todos os días e que se le aumentaba a volveramos a levar.

Uxía e o Mar Máxico

2008-05-01T13:53:00.004+01:00

Uxía é unha nena dunha vila mariñeira. Ten uns cabelos preciosos e curtos e uns ollos moi bonitos.
Vive cos seus pais e a súa irmá Tamara nunha casa ao carón do mar, e baixa todos os días ata a praia para relaxarse.
O outro día estaba sentada na Serea que é a súa rocha preferida e que lle puxo o nome porque nela foi a primeira vez que leu un conto de sereas.
O caso é, que aquel día, non todo estaba igual: o mar estaba máis tranquilo do normal, apenas había ondas. Tampouco estaban os señores que ían pasear todos os días e que sempre lle daban unha golosina.
Todo estaba en silencio.
Daquela, Uxía durmiuse mirando cara o mar.
Estaba tendo un soño no que ía en barco. Era un día de sol e íase bañar. Estaba moi, moi leda. O mar facíalle ser feliz, pensar que tiña todo e que poseía o mellor tesouro.
Tirouse á auga e de repente... ¡un golfiño! Falou con ela e díxolle o seu nome, Pool. Montouna no seu lombo e levouna polo fondo do mar. Apareceulle unha cola de peixe e podía respirar baixo a auga, ¡era unha serea! Era unha preciosidade; tiña unha cola amarela. Sentíase mellor ca nunca. Vía toda clase de peixes e moluscos.
Pero achegábase o perigo; un tiburón nadaba moi cerca. Agora xa non se sentía tan ben. Achegábase cada vez máis e perseguíaa continuamente. Intentaba pensar no feliz que era na Serea e cando viñan aqueles dous señores a darlle gominolas.
Ía papala cando... ¡aaaaaaah!
Uxía espertou moi asustada e con ganas de saber se o tiburón a come ou acaba sendo feliz na auga e coñecendo a outras sereas. Ademais había un montón de xente asustada preguntándolle que lle pasaba e ata estaban alí os seus pais
Logo dun cacho vaise bañar e ve un golfiño que lle guiña un ollo e lle sorrí. É aquel que a levou polo fondo do mar para que se sentise ben, era Pool.
FIN

Tico e Romi

2008-05-01T13:16:00.004+01:00

Tico era un gato negro. Cando empezou a salvar a outros animais era un gato moi bo, pero agora, é un gato chulito. Sempre está contando as súas salvacións. Todos o ad-miran, aínda que o can, chamado Romi, non o admira para nada. Pensa que é un gato ao que non lle importan os demais senón a fama e, que se se encontrara nun apuro, non sabería salvarse.
Hoxe mesmo, Romi, vai demostrar o que el pensa.
Tico ía paseando polo bosque. Para el todo estaba perfecto. Aínda que estaba preocu-pado porque dende había uns días non tiña a ninguén a quen salvar. Mentres pensou:
- ¿Cando haberá alguén a quen salvar?- supirou e volveu pensar- ¡Canto me aburro!
Nese intre non miraba para onde ía e caeu no río. Chamou e chamou, berrou e berrou pero ninguén viña buscalo. Romi tendéralle unha trampa e todos estaban agochados detrás das árbores. Tico berreaba cada vez máis forte, e cando xa non podía máis, apareceu Romi. Meteuse na auga, nadou e salvou o gato.
Tico estaba moi agradecido e exclamou:
- ¡Moitísimas grazas! ¡Non sei que pasaría se non apareceras!
- Ninguén veu buscarte porque todos pensaron que sería unha broma e que poderías salvarte- explicou Romi
-¿En serio?- preguntou sorprendido-e...¿cómo pensaron iso?
-Pois... ¡porque es o heroe da aldea!
Tico marchou para a casa a secarse. Mentres pensaba no ocurrido. Non o entendía, ¿porque todos pensaban que podería salvarse? Ao chegar á casa entendeuno todo, ¡era
un heroe!. Camiñou cara a aldea e disculpouse con todos:
coa vaca, co galo,co coello,... e, sobre todo, con Romi.
- Perdoame Romi, sempre me chuleei de ser un heroe, de salvar a todos, pero agora, penso cambiar.
Dende aquela foi un gato moi bo e dixo que Romi sería o novo heroe da aldea por salvar a outro heroe.
Así, todos foron felices. Tico aprendeu unha leccióne Romi foi o mellor amigo do gato.
Fin

•Moralexa: Hai que ser bo e non querer aparentar para que
os demais non teñan ideas equivocadas sobre ti.

Comentarios

2008-04-12T14:48:00.002+01:00

Quero que os que me visitan por favor deixen algún comentario.
Aínda que só pasen por casualidade.
Facédeme ese favor please.

Inferno...fóra

2008-03-31T19:55:00.003+01:00

Xa casi se acaba o meu inferno...os exámenes. Falta só 1, o peor, o de coñecemento do medio, agggg. Bueno... hai que conformarse.

Non sei que máis podo dicir... bueno pois ata mañá e boas noites.

Cansancio

2008-03-26T19:18:00.004Z

Hoxe estou cansada. A verdade e que teño moitos examenes e cousas desas. Oxalá non tiverámos os exámenes tan seguidos. Bueno...a vida é así.
Xa vin que aumento a cifra de visitantes aínda que sólo teña 3 personas incluída eu. Pol algo se empeza.

Hoxe é o día das cancións. Aquí van unhas.
·Señorita-Dani Mata
·Galicia-Pimpinela

Outono, primavera, inverno

2008-03-22T14:05:00.004Z

Hoxe tivemos un día de inverno e encima sen calefación, ... como se fose cambiado o inverno á primavera. Unha tolura...
Tamén estiven xogando coa DS e no practise english subin ó nivel B.
Onte non escribin nada pero fun á casa de Ludi unha compañeira da miña tía Marisa de Lugo(a nai de Andrés e Carmen).
Despois fomos á súa casa e quedamonos ata as 9. Papá chegou un cachín antes de que chegaramos nos. E eso que él fora no quad cos seus compis a dar unha volta antes ca nós.

Hasta outra.

Primavera e...

2008-03-20T12:22:00.001Z

Hoxe, 20 de marzo empeza a primavera. Os áboles xa van tendo follas verdes ou están intendo telas, logo van vir as flores,... todo unha marabilla , ¡vamos!. E ca chegada da primavera eu fun facer un pouco de exercicio ao desván, aínda que... ¡ tuven unha pesadilla pola noite!. Eso foi o malo.
Haber vou contala. Era un día normal pero íamos de excursión. Íamos ao comedor de excursión(onde vamos comer). Cando cheguei desapareceron todos e apareceron outras persoas. Eu ía mirar haber se encontraba a unha que desparecera pero todo estaba moi escuro e non fun. De pronto aparece a persoa pero con unhos ollos mui raros. Tíñaos marróns pero agora tíñaos azuis. Marchei ao colexio e había unha señora paseando e poise a perseguirme, eu botei a correr (¡claro!) ata que cheguei ao colexio. Cando me espertei deume moito medo. Foi un soño rarísimo ,aínda que, sempre que teño un soño é así ou máis raro.

¡FELIZ PRIMAVERA!

Novas

2008-03-19T14:49:00.001Z

Aquí outras 2 cancións:
·Inalcanzable-RBD
·All for one-HSM2

Semana Santa

2008-03-19T14:37:00.001Z

¡Que pena! Xa se está acabando a Semana Santa. Pero haberá que conformarse e pensar que despois do 3º trimestre teremos unhas boísimas vacacións, xa que vou estar 15 dis en Argentina. Despois tamén hai que pensar que prao ano que ven vamos ir ao instituto, aínda que algún non queira.
Esta Semana Santa que aínda tamos vivindo, é divertida e un pouco aburrida á vez.
Divertida porque compramos o quad e fomos a Lugo, polo demais,... aburrida.

*Despois poño as cancións que tocan

Desexos cumplidos (casi)

2008-03-13T19:04:00.001Z

Na última entrada puxen que quería acabar a semana e xa casi se cumple, ¡é XOVES!

Aínda que así chegase o día do pai e nOn sei que regalarlle. Estou buscando ideas.

UMM??? Non, non sei.

Bueno esto é todo por hoxe

Ata logo amigos

Estudios

2008-03-09T20:52:00.001Z

Mañá teño:
1. Mates-Había deberes
2. Galego-Examen de Verbos
3. Lengua-Había deberes
4. Coñecemento-Había que estudiar
5. Plástica-Acabar unha lámina

E o resto da semana teño un examen de E.F. o mércores e aínda non estudei nada, pero estiven facendo un resumen do 1º tema. Menos mal.

Teño unhas ganas de acabar a semana pra que sexa semana santa e teñamos vacacións...

Bueno, Chao

Víspera de excursión

2008-03-05T19:26:00.001Z

Hoxe é 5 de marzo. É o víspera da excursión que faremos mañá, claro. Xa teño todo preparado. O bolso,a roupa,... só me queda algún detalle pequeno. Como unha botella de auga ou que o móbil esté cargado.

Mañá conto máis sobre a excursión.

*Dende hoxe vou poñer as cancións os Mércores de cada semana.

Vane

2008-03-04T19:44:00.001Z

Hoxe é 4 de marzo. Todo moi ben por aquí. Recordando á miña artista preferida.
VANESSA ANNE HUDGENS.
AdmÍroA. É simplemente eso. Admíroa.
Ten unhas cancións preciosas. Como as de hsm, hsm2, Say ok, Let's dance o Come back to me.

Oxalá poida poñer máis cousas

Cancións

2008-03-02T22:12:00.001Z

Ao longo das semanas vou poñer cancións interesantes.
Hoxe vou poñer "Antología" de "Shakira" e "My own way" de "Banghra"

O club

2008-03-02T21:01:00.001Z

Estou moi contenta por facer un blog pra os meus primos e pra min (tamén pra os meus
tíos), é dicir, do club dos nenos das estacións.
Levámonos moi ben todos os do club. Os meus primos, xa antes de marchar eu, estanme botando de menos. Eu tamén. Facemos igual cos nosos tíos.
Hoxe fun ao noso lugar preferido. Boteinos moito de menos. Sen eles nun é igual.

E así acaba o meu primeiro artículo.